گفتگو با ۳ دانشمند ناظر بر تولید فیلم «اوپنهایمر»

اوپنهایمر در 13 رشته در مراسم اسکار نامزد شد و 7 جایزه از جمله “جایزه بهترین فیلم” را از آن خود کرد.

به گزارش عصر ایران، این فیلم به دلیل ترسیم دقیق زندگی فیزیکدان جی رابرت اوپنهایمر و بررسی خسارات انسانی و علمی پروژه منهتن، برنامه تحقیقاتی که منجر به ساخت بمب اتمی در لوس شد، مورد ستایش قرار گرفته است. آلاموس، نیومکزیکو در دهه 1940.

«کریستوفر نولان» – کارگردان فیلم – برای اطمینان از صحت روایت فیلم و به دست آوردن اطلاعاتی در مورد ذهنیت اوپنهایمر، بیوگرافی او و کلیت پروژه، با چند مشاور علمی مشورت کرده است.

آزمایش هسته ای “ترینیتی” در 16 ژوئیه 1945 انجام شد و با بمباران هیروشیما و ناکازاکی به اوج خود رسید. ژاپن جنگ جهانی دوم را با هزینه هنگفت انسانی پایان داد.

طبیعت با 3 دانشمند مشاور صحبت کرد تا اطلاعات پشت صحنه ساخت فیلم را به دست آورد.

اوکالاگان: ابتدا معرفی مختصری از دوستان:

رابرت دایک گراف فیزیکدان نظری و وزیر آموزش هلند است. از سال 2012 تا 2022، او مدیر “موسسه مطالعات پیشرفته” در پرینستون، نیوجرسی بود. شغلی که اوپنهایمر نیز از سال 1947 تا 1966 در آن کار می کرد.

کیپ تورن، فیزیکدان نظری در انستیتو فناوری کالیفرنیا در پاسادنا، دوست نزدیک نولان است که قبلاً در پروژه‌های بزرگی با او همکاری کرده است، از جمله تصویر سیاه‌چاله بسیار پرجرم در فیلم بین ستاره‌ای در سال ۲۰۱۴.

«دیوید سالتزبرگ» فیزیکدان دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس است که قبل از اوپنهایمر مشاور علمی پروژه های دیگری مانند نظریه انفجار بزرگ بود.

اوکالاگان: چگونه با پروژه اوپنهایمر درگیر شدید؟

دیکگراف: در سال 2021، نولان قصد داشت از مکانی که اوپنهایمر حدود 20 سال در آن زندگی و کار می کرد بازدید کند. من در همان خانه زندگی کرده ام و 10 سال در همان دفتری کار کرده ام که زمانی اوپنهایمر از آن استفاده می کرد. بحث طولانی در مورد اوپنهایمر و فیزیک داشتیم که خیلی خوشایند بود.

تورن: من با کیلیان مورفی در مورد نقش اوپنهایمر صحبت کردم. من اوپنهایمر را در طول سال های 1962 تا 1965 می شناختم – زمانی که دانشجوی کارشناسی ارشد در پرینستون بودم – و به عنوان دانشجوی فوق دکترا – از سال 1965 تا 1966. ما در مورد ویژگی های شخصیتی اوپنهایمر صحبت کردیم.

سالتزبرگ: من برای کمک به تولید صحنه هایی که در لس آنجلس فیلمبرداری شده اند، استخدام شدم. من بیشتر با مدیر پروپوزال کار کردم. همکاری من شامل مواردی مانند تصمیم گیری در مورد محتوای تخته سیاه یا معادلاتی بود که اوپنهایمر به انیشتین داد تا نشان دهد که آیا جو آتش می گیرد یا نه.

از تعاملتان با کارگردان و بازیگران بگویید.

دیکگراف: نولان دو بار از پرینستون بازدید کرد تا از محوطه موسسه بازدید کند. یادم می آید از خانه تا مؤسسه راه افتادیم. این پیاده روی دلپذیر با درختان زیبا به خوبی در حافظه من نقش بسته است. یادم می آید که به او گفتم که این بهترین رفت و آمد ماست، زیرا اینشتین و کورت گودل – فیزیکدان اتریشی – همیشه در این راه راه می رفتند. در فیلم وقتی لویی اشتراوس با اوپنهایمر ملاقات می کند به خانه اشاره می کند و می گوید: این بهترین رفت و آمد است. این صحنه بسیار آشنا و خاطره انگیز است. دیدن اینکه نولان واقعاً علاقه مند به درک ماهیت “فیزیکدان بودن” بود بسیار جالب بود.
یادم هست که مجذوب استخر موسسه شده بود. تعداد کمی از صحنه های فیلم در نزدیکی حوضچه گرفته شده است. بسیاری از مردم به این مکان علاقه مند هستند زیرا مکانی برای تأمل و تفکر است.

سالتزبرگ: گاهی اوقات مجبور می‌شدم یک خط دیالوگ در مورد فیزیک را برای بازیگران توضیح دهم تا معنی آن و دلیل گفته شدن آن را بفهمند. به عنوان مثال، عبارت خاصی در فیلمنامه وجود داشت که فوق العاده پیچیده بود و در مورد عناصر ماتریس خارج از مورب و مکانیک کوانتومی بود. حتی وقتی آن را خواندم، دقیقاً متوجه نشدم که چه می‌گوید، اما کیلیان اصرار داشت که این عبارت را برای او توضیح دهم. من فکر می کنم ما به ته موضوع رسیدیم. اما واقعا سخت بود.

اتفاقی مشابه برای جاش هارتنت که نقش ارنست لارنس، فیزیکدان هسته ای از ایالات متحده را بازی می کرد، رخ داد. هر وقت فرصت می کرد می آمد و در مورد فیزیک با من صحبت می کرد. واقعا عجیب بود، چون او با همان آرایش و لباس لورنس ظاهر شد. من هرگز لارنس را ندیده ام، اما عکس های زیادی از او دارم و این دیدار واقعا تکان دهنده و وهم انگیز بود. او شبیه لارنس بود، در اتاق من قدم می زد و گفتگوهای جالبی داشتیم.

نظر شما در مورد زبان علمی فیلم چیست؟

سالتزبرگ: فوق العاده دقیق و شگفت انگیز است. کریستوفر نولان به وضوح این علم را درک می کرد. صحنه ای وجود دارد که اوپنهایمر روی تخته سیاه می نویسد و توضیح می دهد که شکافت هسته ای غیرممکن است. ناگهان لورنس وارد می شود و می گوید: لوئیس والتر آلوارز – فیزیکدان مشهور آمریکایی – همین حالا این کار را در کنار خانه انجام داد. من معادلاتی را روی تخته گذاشتم که احتمالا اوپنهایمر برای اثبات غیرممکن بودن شکافت ننوشته است. بیشتر تماشاگران این را نمی دانستند، اما این حس خوبی به من داد.

دایکگراف: بله، خیلی خوب کار کرد. من می خواستم فیلم به طور مداوم از دیدگاه اوپنهایمر روایت کند. مباحث فیزیک خیلی خوب بود و معادلات صحیح روی تخته سیاه نوشته شده بود.

شخصیت اوپنهایمر چگونه بود؟

پاره شده: آموزش عالی و موثر بود. وسعت فکر، سرعت عمل و یخبندان داشت. توانایی شگفت انگیز او در درک سریع دسته ها، مشاهده خطوط ارتباطی و تفکر سیستماتیک عامل اصلی موفقیت او به عنوان رهبر پروژه بمب اتمی شد.

دیکگراف: او یک رهبر علمی و مشاور دولتی بود. در آن زمان انیشتین که نقشی حیاتی در راه اندازی پروژه بمب اتمی داشت، پدر جنبش صلح شده بود. جان فون نویمان، ریاضیدان مجارستانی-آمریکایی – که در فیلم هم حضور ندارد – ظاهراً می خواست اتحاد جماهیر شوروی را بمباران کند.

این دو دانشمند در تضاد بودند و اوپنهایمر سعی کرد طرف عقلانیت و اعتدال را بین این دو افراط حفظ کند. به همین دلیل مجازات شد. من اغلب احساس می کنم که شخصیت او این احساسات مختلط و متضاد را تضمین می کند و الگوی جذابی برای هر کسی است که می خواهد دانشمند شود و در بحث های عمومی نقش ایفا کند.

و سوال آخر: آیا دیدن یک فیلم علمی در اسکار راضی کننده است؟

تورن: فوق العاده است که این سطح از توجه را به خود جلب می کند. این فیلم پیام‌هایی دارد که برای روزگاری که در آن زندگی می‌کنیم بسیار مهم است. امیدواریم در مورد «خطر سلاح‌های هسته‌ای» و موضوع مهم «کنترل تسلیحات» آگاهی‌ها را افزایش دهد.

دیکگراف: ما اغلب شکایت داریم که فرهنگ عامه بی معنی است. اما جای تعجب است که فیلمی علمی و پیچیده با موضوعی دشوار، روایتگر تناقضات پیچیده یکی او یکی از مهم ترین دانشمندان جهان است که با آن فیلمبرداری خاص و لوکیشن های شگفت انگیز به یک فیلم موفق در سراسر جهان تبدیل می شود. این اتفاق بسیار دلگرم کننده است، زیرا ابعاد پنهان علم را به بخشی از فرهنگ عامه منتقل می کند و روایتی هنرمندانه دارد.

لطفا همواره همراه شیک تمز باشید

شما اولین دیدگاه را ارسال کنید.

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


*